Nieznośna lekkość/Symulakrum - 2024, 2025
 

Prace Iwony Ligęzy balansują na granicy jawy i snu, oferując obrazy, które nie tylko imitują rzeczywistość, ale ją rozszczepiają, rozkładając na fragmenty pełne niedopowiedzeń i niepokoju. Inspiracją dla tej ekspozycji jest pojęcie symulakrum – imitacji, która przestaje być jedynie odblaskiem rzeczywistości, stając się autonomicznym bytem, zdolnym do tworzenia własnych, uwodzicielskich narracji.
Ligęza, niczym demiurg, operuje formą z wyrafinowaniem, kreując subtelną grę intelektualną. Jej kobiety – maski, hybrydy, widma – zdają się mówić więcej przez swoje milczenie niż mogłyby przez najgłośniejsze krzyki. W tym świecie wszystko jest jednocześnie jawne i ukryte: gesty są teatralne, lecz ich znaczenie wymyka się prostym interpretacjom, barwy olśniewają, ale także osaczają, nie pozostawiając widza obojętnym.
Tytułowe "Symulakrum" to także opowieść o fascynacji imitacją. Ligęza nie próbuje odwzorowywać rzeczywistości, lecz raczej konstruuje alternatywne światy – równoległe, pełne znaków, których klucza być może nigdy nie poznamy. W ten sposób jej obrazy funkcjonują niczym lustra, które zamiast odbijać, przechylają perspektywę, zmuszając nas do konfrontacji z pytaniem: co jest prawdziwe, a co tylko udaje prawdę?
Być może to właśnie w tej wiecznej niepewności – w tej nieustannej grze z pozorami – kryje się najbardziej przekonująca forma prawdy.

​

                                                                                                                                                               -Anna Madejeska, kuratorka Żywej Galerii Stalowa 52

​